[ آميختن تجارت با ياد خدا ] فِى بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ « 36 » رِجَالٌ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ يَخَافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ « 37 » لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَيَزيدَهُم مِن فَضْلِهِ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ « 38 » لغت و اعراب : فى بيوت متعلّق است به يسبّح له « 1 » . غدوّ جمع غُدوة : صبحگاه . آصال جمع اصيل : شامگاه . اقام مصدر است مانند اقامة . ليجزيهم اللَّه متعلّق است به يُسبّح . تفسير : فِى بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ * رِجَالٌ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ يَخَافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ اين آيه در بيان حال مؤمنان است كه قلبشان به وسيلهء نور الهى همانند مشكات ، هدايت يافته است . معناى آيه : در خانه‌هايى كه خداوند اجازه داده بالا برده شوند و نامش در آنها ذكر شود مردانى صبحگاهان و شامگاهان تسبيح مىكنند كه هيچ تجارت و داد و ستدى آنها را از ياد خداوند و برپا كردن نماز و پرداختن زكات مشغول نمىكند ( مراد از اين خانه‌ها مساجد مكرّمه و حرم‌هاى معصومين و هر مكانى است كه براى امور قربى الهى و نشر معارف دينى و خدمات قرآنى بنا شده ، و اين امكنه است كه خداوند رخصت داده نام آنها و

--> ( 1 ) . يا متعلق است به مشكاة . يعنى اين مشكات در خانه‌هايى است كه . . . .